domingo, 7 de junho de 2009



Máscara(da)

me sou, entre minhas próprias paredes
imaginarias e medíocres,
o reflexo frouxo e flébil
do caótico camarim

sou sob a luz do palco
inteira de soberbos sorrisos
e sutis sinfonias
sou inteira simpatia

sou a máscara elegante
e eloquente, fina,
que num talvez
que
bra
e
resta-me.

sexta-feira, 22 de maio de 2009

C A F É


CA FÉ

TODA MANHÃ

PRA ACORDAR

E ACALANTAR

COM A FÉ

TODA MANHÃ

PRA ENCORAJAR

E LEVANTAR

COA FÉ

TODA MANHÃ

PRA EVAPORAR

O ACREDITAR

CAFÉ